Στα παλιά σχολικά βιβλία οι εικόνες για την άνοιξη γίνονταν με τα ζωηρότερα χρώματα, τα δε κείμενα που τις συνόδευαν ήταν ύμνος για τις ομορφιές της. Αντίθετα, το φθινόπωρο περιγραφόταν ως η εποχή που τα φύλλα κιτρινίζουν και πέφτουν, βρέχει, έχει ψύχρα κ.λπ. Λες και βρισκόμαστε στη Βόρεια Ευρώπη.
Στη χώρα μας όμως το φθινόπωρο η βλάστηση αναζωογονείται, ο καιρός είναι πιο σταθερός από της άνοιξης και η μέση θερμοκρασία είναι κατά 3-4 βαθμούς υψηλότερη. Κατά δε τον καθηγητή Μαριολόπουλο, «το μεγαλύτερο τμήμα της χώρας υπερτερεί κλιματικώς των ακτών της περίφημου Ριβιέρας, γεγονός που δύναται να καταστήσει την εποχή αυτή ως την κατ’ εξοχήν κατάλληλον τουριστική περίοδον δια την χώραν μας».
Το φθινόπωρο ξεκινά παραδοσιακά με την φθινοπωρινή ισημερία (21 έως 24 Σεπτεμβρίου) και τελειώνει με το χειμερινό ηλιοστάσιο (21 ή 22 Δεκεμβρίου). Η λαϊκή κουλτούρα στις Ηνωμένες Πολιτείες συνδέει την Ημέρα της Εργασίας, την πρώτη Δευτέρα του Σεπτεμβρίου, ως το τέλος του καλοκαιριού και τις αρχές του φθινοπώρου ορισμένες καλοκαιρινές παραδόσεις, όπως η χρήση λευκών ρούχων, αποθαρρύνονται μετά από αυτήν την ημερομηνία. Καθώς οι θερμοκρασίες ημέρας και νύχτας μειώνονται, τα δέντρα αλλάζουν χρώμα και έπειτα ρίχνουν τα φύλλα τους. Στον παραδοσιακό ηλιακό όρο της Ανατολικής Ασίας, το φθινόπωρο ξεκινά στις 8 Αυγούστου και τελειώνει στις 7 Νοεμβρίου.
Σε χώρες του νότιου ημισφαίριου, όπως η Αυστραλία και η Νέα Ζηλανδία, που τείνουν να βασίζουν τα εποχιακά ημερολόγιά τους μετεωρολογικά και όχι αστρονομικά, το φθινόπωρο ξεκινά επίσημα την 1η Μαρτίου και λήγει στις 31 Μαΐου.
