Στις 8 Νοεμβρίου 1905, ένας ισχυρότατος σεισμός μεγέθους 7,5 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ συγκλόνισε το Άγιο Όρος, αφήνοντας πίσω του μεγάλες καταστροφές και ιστορικές μνήμες που διατηρούνται έως σήμερα. Το επίκεντρο βρισκόταν στην περιοχή της Αθωνικής Πολιτείας, με τη Μονή Ιβήρων να πλήττεται περισσότερο από κάθε άλλη. Τρεις εκκλησίες της μονής καταστράφηκαν ολοσχερώς, ενώ πολλοί χώροι έγιναν ακατοίκητοι λόγω σοβαρών δομικών ζημιών. Από τις πλαγιές του όρους αποκολλήθηκαν βράχοι που καταπλάκωσαν οκτώ καλύβες και προκάλεσαν σοβαρές ζημιές σε ακόμη έντεκα.
Οι συνέπειες του σεισμού δεν περιορίστηκαν μόνο εντός του Αγίου Όρους. Ζημιές καταγράφηκαν στην Ιερισσό και σε περιοχές της Κασσάνδρας, ενώ η δόνηση έγινε αισθητή σε τεράστια γεωγραφική έκταση. Προς τον νότο έφτασε έως την Αθήνα, προς τη δύση μέχρι τις ακτές της Ιταλίας, προς την ανατολή μέχρι τη Μικρά Ασία και τον Εύξεινο Πόντο, ενώ προς τον βορρά καταγράφηκε αισθητή μέχρι τη Σόφια και το Βουκουρέστι.
Η περιοχή του Αγίου Όρους έχει μακρά σεισμική ιστορία, με ισχυρές δονήσεις να έχουν σημειωθεί και σε άλλες περιόδους, όπως το 1982 και το 1983, με μεγέθη 7 και 6,8 Ρίχτερ αντίστοιχα. Ωστόσο, ο σεισμός του 1905 παραμένει ένας από τους ισχυρότερους και πιο καταστροφικούς που έχουν πλήξει τη μοναστική πολιτεία, αποτελώντας σημαντικό ιστορικό γεγονός για την ευρύτερη περιοχή.
